Φωτογραφία: από ανοικτές πηγές
Οι ψυχολόγοι συμβουλεύουν τους γονείς να μάθουν να σέβονται το δικό τους παιδί, ειδικά σε μεγαλύτερη ηλικία
Οι γονείς ελπίζουν πάντα ότι στα γηρατειά τους θα λάβουν την ίδια φροντίδα που έδιναν στα παιδιά τους στην παιδική τους ηλικία. Συχνά όμως συμβαίνει τα ενήλικα παιδιά να μετακομίζουν στην άλλη άκρη της χώρας και να μην τηλεφωνούν καν στους γονείς τους με δική τους πρωτοβουλία.
Σχεδόν πάντα, αυτό είναι συνέπεια των λαθών που έκαναν οι ίδιοι οι γονείς, είτε στην ανατροφή τους είτε στη συμπεριφορά τους απέναντι στα ήδη ενήλικα παιδιά τους. Η έκδοση Yourtango, επικαλούμενη πιστοποιημένους ψυχολόγους, παραθέτει παραδείγματα γονικής συμπεριφοράς που κάνουν τα ενήλικα παιδιά να προσπαθούν να κόψουν κάθε δεσμό.
- Παραβίαση των προσωπικών ορίων. Η διπλωματούχος θεραπεύτρια γάμου και οικογένειας Angela Sitka σημειώνει ότι είναι σύνηθες οι άνθρωποι να προστατεύουν τον εαυτό τους από την εισβολή στον προσωπικό τους χώρο. Αν ο εισβολέας είναι ένα αγαπημένο πρόσωπο, συχνά η μόνη επιλογή για προστασία είναι η φυσική απομάκρυνση αρκετές εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά.
- Ανεπιθύμητη συμβουλή. Η Elizabeth Scott, PhD, σημειώνει ότι οι άνθρωποι μπορεί να εκλάβουν ως προσωπική κριτική τις συμβουλές για το πώς να χειριστούν μια κατάσταση. Ακόμα και αν δεν υπάρχει κρυφή κριτική πίσω από τέτοιες συμβουλές, μπορεί να γίνει πρόβλημα όταν υπάρχουν πάρα πολλές από αυτές.
- Επιβολή ενοχής. Αυτό είναι ένα από τα χειρότερα πράγματα που μπορούν να κάνουν οι γονείς στα παιδιά τους. Η Kendra Cherry, ειδικός στην ψυχοκοινωνική αποκατάσταση, σημειώνει ότι τα ενήλικα παιδιά μπορεί να έχουν πλήρη επίγνωση ότι αυτό το εργαλείο χειραγώγησης εφαρμόζεται σε αυτά και θα προσπαθήσουν απλώς να διακόψουν κάθε επαφή με τους γονείς τους.
- Υπεραντίδραση συναισθηματικά. Ακόμη και τα ενήλικα παιδιά συχνά χρειάζονται την υποστήριξη των γονέων τους. Αλλά όλα είναι καλά όταν είναι με μέτρο. Αν ένας ενήλικος γιος ή κόρη μοιραστεί με τους γονείς του κοινά παράπονα για τη δουλειά ή τις σχέσεις του και λάβει μια υπερβολική αντίδραση, όπως “Η ιστορία σου μας στεναχώρησε πολύ”, αυτό θα κάνει το παιδί να αντιδράσει με τον αντίθετο τρόπο – να κρύψει τα προβλήματά του για να μην τραυματίσει τους γονείς.
- Ασέβεια προς την επιλογή του συντρόφου. Ένα από τα χειρότερα πράγματα που μπορούν να κάνουν οι γονείς ενήλικων παιδιών είναι να κρίνουν τις επιλογές του συντρόφου, πόσο μάλλον να δείξουν ασέβεια προς αυτές. Άλλο πράγμα είναι να δίνουν οι γονείς συμβουλές για τις σχέσεις σε ένα παιδί στην εφηβεία και άλλο να παρεμβαίνουν στην προσωπική ζωή ενός ενήλικα με ώριμη κοσμοθεωρία.
- Μετατόπιση των γονικών ευθυνών στα παιδιά. Ορισμένοι γονείς αντιλαμβάνονται τα ανήλικα παιδιά τους ως ένα είδος υπηρετικού προσωπικού, στο οποίο μπορούν να μεταφερθούν όλα τα καθήκοντα στο σπίτι -καθάρισμα, μαγείρεμα, φροντίδα των μικρότερων παιδιών-. Ενώ η συμμετοχή των παιδιών στις δουλειές του σπιτιού γενικά είναι σημαντικό στοιχείο της γονικής μέριμνας, είναι σημαντικό να μην το παρακάνετε. Η δρ Kate Eshleman, ψυχολόγος, σημειώνει ότι η υπερφόρτωση των παιδιών με τις δουλειές του σπιτιού τα κάνει να αισθάνονται δυσαρεστημένα, επειδή ακόμη και σε μικρή ηλικία ένα παιδί γνωρίζει ότι δεν πρέπει να κάνει τα πάντα για τους γονείς του. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι θα σταματήσει να επικοινωνεί με τους γονείς του όταν ενηλικιωθεί.
- Αντιμετωπίζοντας το ενήλικο παιδί ως νήπιο. Οι σχέσεις γονέα-παιδιού πρέπει να αναπτύσσονται και να αλλάζουν σε όλα τα στάδια της ζωής. Αν οι γονείς συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν ένα ενήλικο παιδί σαν να είναι ακόμα στο σχολείο, ωστόσο, αυτό προκαλεί δυσαρέσκεια. Ο Jeffrey Bernstein, Ph.D., τονίζει ότι οι γονείς πρέπει να μάθουν να εμπιστεύονται τις αποφάσεις των ενήλικων παιδιών τους.
